«Τριάντα χρόνια μετά το Τσέρνομπιλ»

chernobil3

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, κλείσαμε 30 χρόνια από το τραγικό επεισόδιο στο Τσέρνομπιλ. Ωστόσο, αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια, οι αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον κα στην υγεία είναι αισθητές μέχρι σήμερα. Παρακάτω, αναλύεται όλο το περιστατικό που οδήγησε σε αυτή την τραγωδία και πως συνεχίζει να μας επηρεάζει.

Ήταν τις πρώτες ώρες της 26ης Απριλίου του 1986, όταν μια κακότεχνη δοκιμή στο πυρηνικό εργοστάσιο της τότε σοβιετικής Ουκρανίας προκάλεσε την κατάρρευση που εξάπλωσε θανατηφόρα σύννεφα ατομικού υλικού στην ατμόσφαιρα, αναγκάζοντας δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Πρόκειται για τον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνομπίλ που βρίσκεται στην εγκαταλελειμμένη πλέον κωμόπολη Πρίπιατ της Ουκρανίας, ο οποίος είχε τεθεί σε λειτουργία το 1977, ως πρότυπο πυρηνικό εργοστάσιο για τη Σοβιετική Ένωση. Όμως, το βράδυ της Παρασκευής 25 Απριλίου 1986, ο διοικητής του ατομικού σταθμού «Β. Ι. Λένιν», όπως ήταν γνωστό το πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Τσερνομπίλ, διέταξε την διεξαγωγή ενός πειράματος που θα ήταν μοιραίο για τον ίδιο αλλά και χιλιάδες ανθρώπους στην Ουκρανία (που άνηκε τότε στη  Σοβιετική Ένωση) και την Ευρώπη. Αυτό το πείραμα είχε ως στόχο την αύξηση της ασφάλειας του αντιδραστήρα 4, στην περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο εμφανιζόταν πρόβλημα στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας προς το σύστημα που ήταν επιφορτισμένο με την ψύξη του πυρήνα μέσω αντλιών νερού. Με λίγα λόγια, οι τεχνικοί θα επιχειρούσαν να αξιοποιήσουν τον ατμό που παράγει ένας πυρηνικός αντιδραστήρας, ακόμα και όταν είναι κλειστός για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια, η οποία θα κινούσε τις αντλίες που ήταν απαραίτητες για την διακίνηση των 28 τόνων νερού με τους οποίους λειτουργούσε το σύστημα ψύξης του πυρήνα όπου βρισκόταν το καύσιμο (ένα μείγμα ουρανίου-γραφίτη). Το πείραμα επιλέχθηκε να πραγματοποιηθεί στον αντιδραστήρα 4, διότι είχε κατασκευαστεί μόλις τρία χρόνια πριν, με ότι καλύτερο διέθετε η τότε Σοβιετική τεχνογνωσία. Σύμφωνα με το σχέδιο, αρχικά οι τεχνικοί κατέβασαν την θερμική ισχύ του αντιδραστήρα στα 700MW. Όμως, ο σχηματισμός μεγάλης ποσότητας του αερίου Xenon-135 οδήγησε στην περαιτέρω μείωση της ισχύος του αντιδραστήρα, καθώς το ισότοπο αυτό έχει την ιδιότητα να απορροφά νετρόνια. Όμως, ένας λανθασμένος χειρισμός των ράβδων ελέγχου οδήγησε σε μεγαλύτερη πτώση της ισχύος του αντιδραστήρα μέχρι που έφτασε στα 30ΜW. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μόλυνση του αντιδραστήρα με Xenon-135, και έτσι αποφασίστηκε να αφαιρέσουν τους περισσότερους ράβδους ελέγχου από τον αντιδραστήρα, χειροκίνητα, προκειμένου η ισχύς να επανέλθει σε επιθυμητά επίπεδα. Ευτυχώς, με αυτόν τον τρόπο, η ισχύς ανέβηκε στα 200 MW αν και το προβλεπόμενο που έπρεπε να επιτευχθεί ήταν στα 700MW.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το άρθρο στον Όμιλο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεμάτων. Click here: http://omilosdeth.wixsite.com/odeth/single-post/2016/06/13/

Δίπλα Κατερίνα

 

 

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *